كبر رداى خداست يعنى مخصوص اوست ، هركه با خدا منازعه كند در رداى او خدا زياده كند پستى او را « 1 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : عزّت رداى خداست ، و كبر ازار خداست ، هركه چيزى از اين دو صفت را بر خود مىبندد خدا او را سرنگون در جهنّم افكند « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : كسى داخل بهشت نمىشود كه در دل او به قدر سنگينى ذرّه‌اى از كبر باشد « 3 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : در جهنم وادى هست براى متكبّران كه آن را سقر مىگويند ، شكايت كرد به حق‌تعالى از بسيارى گرمى خود ، و رخصت نفس كشيدن خواست ، پس چون نفس كشيد جهنّم از نفس او سوخت « 4 » . و در حديث ديگر فرمود : حق‌تعالى متكبّران را در روز قيامت به صورت مورچه‌هاى ريزه خواهد كرد كه پامال خلايق باشند تا حق‌تعالى از حساب ايشان فارغ شود « 5 » . و به روايت ديگر فرمود كه : هيچ بنده‌اى نيست مگر آنكه در سرش لجامى هست ، و ملكى آن را در دست دارد ، پس اگر تكبّر مىكند آن ملك بر دهانش مىزند كه پست شو خدا تو را پست كند ، پس پيوسته نزد خود از همه كس عظيم‌تر است و به چشم مردم از همه كس حقيرتر است ، و اگر تواضع و فروتنى كند آن ملك

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 309 ح 2 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 309 ح 3 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 310 ح 6 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 310 ح 10 . ( 5 ) اصول كافى 2 / 311 ح 11 .